Om 10:00 ging het anker op de klok met een doelgroep van Grenada. Maar dit keer niet mee in de hoofdstad van St. George op de oostkust, maar met een doelgroep van Saint David's Harbour. Lt Gids, moet een kleine, maar fijne baai dit zonder de gebruikelijke in de meeste baaien aantal charter boten. De reis was geweldig. Geschikt Wind (4-5 Bft.), Crew en goed schip. En dan de kroning. ... Tot slot een vis! Helaas, natuurlijk, de camera batterijen waren leeg, dus er is geen foto voor je. Zoals we er achter dat het was maar een Grossaugenmakrele. Precies de juiste maat voor ons. Nadat we hadden genomen aan boord, kwam terug, natuurlijk, de Weicheierdiskussion. He ... maak je ze dood waren. ... Ik weet niet nee ... kom op .... Nee ... ik kan niet zo controle ik ben. Grrr ... dus moest ik liep Dood? Kan ik niet! Ik heb dan genomen een mes en snijd het arme dier de keel. Dat na het dek eruit ziet na een bloedbad, ik heb ook wel eens iemand gezegd zou kunnen hebben. Eenmaal in de baai Heike de vis - want te groot voor de pan - netjes gefileerd. Lecker de man! De baai is eigenlijk de weg, zeer schilderachtig. Naast ons, slechts twee andere boten, en overal alles helder groen naar het water.

Voordat het eindelijk gaat naar de Tobago Cays eerste puinhoop is gevraagd. Door Heike en Michael, wij veel mails ontvangen met wensen en delen orders. Een uitloper van de inflatie over de klem, om kleverige beren overhandigde de lijst. Moeten we ook gebruiken als een krijgt een bezoek van thuis. (Hoop ik met 4 kg van Haribo, de twee, voornamelijk rond Michael, een klein beetje!). Plotseling een vijf-Master in de baai ingang. De snelle speculatie en een verrekijker: Is dat de Royal Clipper van "droom onder zeil" van de ZDF? Goal! Majestic ze dia's in de baai en we genoten van de avond met hun verlichting. Nu is het de eerste aandelen worden bijgevuld de volgende dag. Deze krijgt rit van de zinsnede "shopping" op zijn minst een nieuwe betekenis voor ons: met de dinghy aan de voorkant van de supermarkt! Zoals reeds vulde de voorraden een grote kar en we hebben nog steeds te passen in een trio in de rubberboot, zodat we twee reizen te nemen. In de middag een reis naar St. George's op het programma. Overal Rastas mooie, luide muziek en toeterende auto's. Maar niemand is boos! Ze lachen en zijn vriendelijk en hoffelijk. Gewoon fantastisch. Helaas heeft de orkaan Ivan twee jaar geleden duidelijk zijn sporen achtergelaten. De bouw vooruitgang traag is en veel huizen in puin, sommige tegen het opnieuw bereid erg leuk. Boven alles, uiteraard, naar de pagina waar u de grote cruiseschepen. Dan betekent het morgen eindelijk "voor anker" en over te gaan tot Carriacou! Groeten uit de Lauan, Claudia

Voordat we met ons bezoek, een uitgebreide tour, we hebben het gedaan voor een eerste controle. Eigenlijk wilden we vroeg opstaan om op de vismarkt was om 6.00 ... .. maar natuurlijk weer :-) 10:00. Gelukkig was er nog vis en redde ons diner (None. Ik heb niets gevangen). Dan op de korte tour. Zo veel op voorhand. ... U moet gelezen hebben dat de St. George is een van de mooiste steden in het Caribisch gebied, dat was het! Schoen is op zijn manier, natuurlijk nog steeds,, maar helaas, de orkaan Ivan vorig jaar vrij veel verwoest. Informatie voor deze omvatten http://www.worldtrip.de/Karibik/Grenada/Ivan/grenada-ivan.html. Op het moment, dat is gebouwd op elke hoek en gerenoveerd. Toen we later terug te komen naar het schip, is in onze buurlanden reeds een hele stemming. Een ander schip dat is gelegen voor ons drijven, verlaten door de lagune en heeft gedokt comfortabel met onze buren. Een of andere manier lijkt niet op te houden het goed te verankeren. Een derde boot die ligt achter de twee krijgt paniek, natuurlijk, dat de twee neemt echter ook meer contact met hem. Ik ging samen met de schipper van de derde boot (onze buurman is Frans en spreekt geen Engels, uiteraard) in de dinghy en we hebben geworpen op de jacht drijven een nieuwe, tweede anker. Dan konden we de twee schepen ontrafelen en de nieuwe drifters park. Verbazingwekkend, stak de sleutel Nadat we hadden gegooid zijn anker nieuw en ik stond gewoon aan de voorzijde van de ankerlijn van het tweede Anchor kwam dichter angebraust krijgen de twee schippers reeds. Van een afstand, boos kijken en dan vraag me af wat ik zou moeten zoeken waarschijnlijk op het dek. Nou ... hij zal de situatie te krijgen vrij snel Ongelooflijk, hij heeft nog niet eens de zijne aan - we zijn vastgesteld - Anchor onder controle, maar is gelijk aan de buurman om te controleren of de schade. En ik dacht altijd HR42 eigenaren waren zo nauwgezet :-) Maar goed ... hij nu verstreken zonder dat ten minste keer bedanken. Hmmm .... Ne blikje bier had kunnen betalen voor

Dat was weer een kruising (bijna) naar onze smaak. Ga uit van de baai, zeilen hoog, aanpassen van de windvaan en daar gingen we. Helaas konden we - er wind bijna noord - zet niet een directe koers naar het eiland Grenada, en had vanochtend in 15 knopen dwars. In de praktijk ... .. de wind is net terug naar het noordoosten, dus nu tegenvorderingen motoren :-). Power dus niets! Om 10.00 uur maakte vervolgens reizigers op Grenada. We rijden rechtstreeks in de lagune van de hoofdstad St. George. Daar hebben we voor het eerst worden begroet met een stortbui verzonden. Het vinden van een vrije plaats blijkt nog vrij lastig. Hier is gezellig knuffelen aangekondigd, zodat de afstand tussen de schepen elk, afhankelijk van de windrichting ongeveer 10 m Toen ging het over bijzonder vriendelijke kantoren te Einklarieren. "Ah ... ur afkomstig uit Trinidad. Heeft u net als het carnaval? In het komende jaar u zijn om te komen tot Grenada. Groot feest ook! "Ok. Hebben we.